Różnorodne naturalne siedliska to cenna wartość przyrodnicza Rudawskiego Parku Krajobrazowego, jako jednej z form ochrony przyrody w Polsce. Łąki są jednymi z nich, bogatymi w liczne gatunki roślin, zwierząt i grzybów. Na uwagę zasługują w szczególności obszary nieleśne położone m. in. w Strużnicy, Ciechanowicach, Rędzinach czy Raszowie, a wśród gatunków łąkowych rzadkich i chronionych storczyki.

Storczyki - to grupa roślin o różnych preferencjach siedliskowych w zależności od konkretnego gatunku. Jedne wolą obszary podmokłe jak np. kukułka plamista, natomiast część z nich preferuje nasłonecznione łąki i murawy. Do takich storczyków należą storczyki (kukułki) bzowe. Są one narażone na wyginięcie dlatego też objęto je ścisłą ochrona gatunkową. Występują głównie w południowej Polsce. Stanowisko z największą liczbą osobników znajduję się w Pieninach. Jeśli chodzi o Sudety gatunek ten można spotkać na terenie Gór i Pogórza Kaczawskiego, Rudaw Janowickich czy Gór Bardzkich, Złotych i Kamiennych. Charakterystyczną cechą tego storczyka jest wczesne rozpoczęcie kwitnienia (już w kwietniu) aby zakończyć je najpóźniej na początku lipca. Kwiatostan występuje w 2 odmianach barwnych: kwiaty biało-żółte (nazywane Ewą) i kwiaty bordowo-purpurowe (zwane Adamem) rosną obok siebie. Mogą one też tworzyć różowe mieszańce. Mają zapach kwiatów czarnego bzu jednak nie produkują nektaru. Podczas kwitnienia na niewielkiej przestrzeni może pojawić się od kilkudziesięciu do nawet kilkuset osobników. W tym roku storczyki bzowe także nie zawiodły i pojawiły się licznie na łąkach w Rudawskim Parku Krajobrazowym.

Występowanie storczyków uzależnione jest od działalności człowieka i jego podejścia do ochrony bioróżnorodności. Siedliska półnaturalne, do których należą łąki, potrzebują czynnych działań ludzi aby mogły zachować i utrzymać odpowiednie warunki do rozwoju gatunków rzadkich i chronionych. Odpowiednie koszenie: jego wysokość od poziomu gruntu oraz powtarzalność w ciągu roku lub też wypas odpowiednich gatunków zwierząt hodowlanych, gwarantują utrzymanie nie tylko walorów krajobrazowych, ale także bogaty skład gatunkowy. Natomiast zagrożeniem dla siedlisk storczyka bzowego jest przeorywanie łąk i pastwisk oraz zaprzestanie ich regularnego koszenia co powoduje zarastanie i ograniczanie występowania kukułki bzowej. Przykład odpowiedniego i nieodpowiedniego dla storczyków użytkowania łąk widać na poniżej dołączonych zdjęciach. Na obszarze gdzie zaniechano regularnego koszenia zostało oznaczonych jedynie parę sztuk storczyków przy granicy z działką odpowiednio użytkowaną.

Ochrona czynna siedlisk ze stanowiskami roślin rzadkich i chronionych jest bardzo ważna dla utrzymania różnorodności przyrodniczej na łąkach. Zadania te nie są skomplikowane, ale niezbędna jest podstawowa wiedza i konsekwencja w ich realizacji oraz dbałości o siedlisko. Rolnicy, którzy użytkują swoje działki w sposób sprzyjający storczykom, przyczyniają się do ich zachowania i ochrony. Poprzez świadome działania wspierają ochronę przyrody w ramach zrównoważonego rozwoju rolnictwa w zgodzie z przyrodą. Działania takie wspierane są przez UE w ramach programów rolnośrodowiskowych. Szczególne znaczenie odpowiednich zabiegów i prac w ramach prowadzonej działalności rolniczej mają działania na terenach prawnie chronionych w Polsce tj. m.in. na obszarach parków krajobrazowych.